Weblog
Veerle Slegers

Toen trouwden mijn oma en opa Slegers. En schreef opa zijn eerste huwelijksgedicht. Er volgden er nog negen. Elk jaar op de trouwdag eentje. Met een foto erbij. Daarna volgen er nog slechts lege pagina’s: Het laatste gedicht dateert van 10 mei 1948.  Het huwelijk van mijn Nederlandse oma Toos en Vlaamse opa Staf duurde daarentegen tot het overlijden van mijn opa in 1975. Hier is Staf’s eerste, uiteraard zelfgeschreven huwelijksgedicht. Over oorlog en geluk… (meer…)

Onlangs weer de boer op geweest. Bewoners van het buitengebied van St. Oedenrode hadden me uitgenodigd om eens te komen praten over de plannen van hun buurman om een enorme varkensstal te bouwen in een kleinschalig gebied met al veel varkens, koeien en pluimvee. In zonnig Rooi in een verbouwde oude boerderij aan de groentesoep en worstenbroodjes: een plezantere zaterdagmiddag kun je je niet bedenken. De aanleiding was minder leuk maar mijn gastheren, allemaal oorspronkelijk afkomstig uit lokale boerenfamilies, wilden brainstormen wat ze kunnen doen om hun geliefde buitengebied leefbaar te houden. Daarna naar het zuiden gereden naar Leende, op uitnodiging van een parttime agrariër met vleeskalveren die in een weids, nog bijna leeg landbouwontwikkelingsgebied (log) eigenhandig een grotere stal bouwt. (meer…)

Afgelopen vrijdag bespraken de Staten de provinciale begroting voor het komend jaar. In een marathonvergadering werden vele voorstellen van de inmiddels tien fracties besproken: goedkoop openbaar vervoer voor mboscholieren, protest tegen dierproeven, doorgaan met stimuleren van biologische landbouw, fietsbruggen, tunnels, meer geld voor natuur, minder geld voor natuur, wel of geen extra trappen, flexplekken en kunst in het verbouwde provinciehuis, subsidie voor theaterfestival Boulevard etcetera. Sommige voorstellen werden door een meerderheid van Provinciale Staten aangenomen, andere afgewezen of doorgeschoven naar latere discussies. En we hebben tamelijk eensgezind (ook dat kan in de Staten) een fikse kapitaalvernietiging kunnen voorkomen, van een twee jaar durende investering van tijd, geld en energie van heel veel mensen: het herstel van natuurgebied de Maashorst in zijn oorspronkelijke luister. (meer…)

Een deel van de partijleiding van de SP blijft mijn persoonlijke financiële situatie onderwerp van gesprek maken in de media. Dit trekt een zware wissel op mij en mijn gezin maar gaat ook tegen het besluit in van de autonome ledenvergadering van de afdeling Tilburg. Een onafhankelijke commissie gaat deze afdrachtkwestie onderzoeken. Ik wil het werk van deze commissie niet frustreren noch mijn privéomstandigheden nog meer op straat gooien dan de partijleiding al heeft gedaan. In de organisatiestructuur van de SP is de afdeling autonoom en zijn de leden de baas. Ook centralistisch opererende leden van de landelijke partijleiding die openlijke tegenspraak zijn ontwend, moeten zich hieraan conformeren. Laat dit duidelijk zijn: De afdrachtregeling staat voor mij niet ter discussie, wel de uitvoering ervan. De (vrijwillige) afdracht aan de SP is een gift aan de partij. Door omstandigheden minder afdragen levert dus geen ’schuld’ op. Parlementair actief zijn voor de SP betekent vaak minder inkomsten uit betaalde arbeid. De stelregel bij de SP is: “Volksvertegenwoordigers voor de SP gaan er financieel niet op voor- en niet op achteruit. Deze afspraak is vastgelegd in de zogenoemde afdrachtregeling”. De afgelopen dagen heb ik heel veel steunbetuigingen van actieve SP’ers ontvangen, ook van SP-parlementariërs. Ik hoop dan ook dat uit deze hele akelige kwestie dan tenminste één goed ding voortkomt: Een menselijkere, transparantere toepassing van de afdrachtregeling.

De boer is flink in beeld. Op een rare manier vaak. Zo lijkt het soms alsof boeren grote boeven zijn die Nederland willen volplempen met megastallen zodat ze ten koste van beesten en buitenlui veel kiloknallers aan argeloze burgers kunnen verkopen. Of ze worden in commercials neergezet als nostalgische Ot-en-Sientypes die naïef maar ‘puur natuurlijk’ graan of melk produceren voor ‘gezonde’ koekjes en yoghurt. Er zijn zelfs reclames die met een erotisch bedoelde knipoog blonde boerenknechten in de wei smeuïge kaas aan de man, eh vrouw moeten brengen. De agrosector is een tegenoffensief begonnen om het beeld van boeren realistischer en positiever te maken, bijvoorbeeld door burgers uit te nodigen op boerenbedrijven. Kijken of dat helpt. (meer…)

De rellen in Engeland. De zich wereldwijd verspreidende Occupy-beweging. Kiezers die ofwel niet meer naar de stembus gaan ofwel stemmen op partijen met een krachtig tegengeluid tegen de traditionele bestuurspartijen. Het zijn niet alleen tekenen van onvrede over alle recente crises: Die van de banken en de daaruit volgende economische crisis met werkeloosheid en harde bezuinigingen, de klimaatcrisis, de energiecrisis, de voedselcrisis, de Eurocrisis. Het is ook frustratie over het politieke systeem dat steeds minder bij machte blijkt om burgers te beschermen tegen de uitwassen van die crises. Het parlementair democratische bestel kraakt in zijn voegen. Burgers hebben ondanks hun stemrecht en hun volksvertegenwoordigers steeds minder zeggenschap. En pikken dat niet langer. Terecht. Maar hoe moet het dan? Hoe kunnen méér mensen méér macht krijgen? En hoe kan macht eerlijker worden gedeeld? Misschien door ‘directe democratie’… (meer…)

Wederom een plattelandsdebat in Brabant over vee, megastallen en hoe het verder moet. Ditmaal georganiseerd door Brabants Dagblad, Eindhovens Dagblad en Omroep Brabant. Grote opkomst: de verbouwde stal in het buitengebied van Diessen bij Hilvarenbeek en Tilburg was afgeladen vol. De krant had er een goeie reeks artikelen aan gewijd, terecht want: Brabant brandt. Geleerde commissies brengen rapporten uit over de toekomst van de veehouderij in Brabant en Nederland, de politiek leest, denkt en debatteert en intussen vechten boeren en buren elkaar nog net niet de keet (lees: stal) uit. Pijnlijk voor zowel die boer als die buur die allebei een punt hebben. En die allebei inmiddels slachtoffer zijn van verkeerde keuzes door politiek, agro-industrie en bank. (meer…)

Gisteren met collega-Statenleden op werkbezoek geweest bij de Technische Universiteit Eindhoven. Ik verheugde me er als diehard Alfa op: Academisch geschoold en in het bezit van een redelijk flexibel brein maar technisch volstrekt gehandicapt. Het is altijd leuk om weer even in een academische omgeving te zijn. En ik ben in de Staten voorzitter van de commissie Mobiliteit en Financiën; dan is het wel handig om wat extra kennis op te doen. Wat mooi is gelukt. Want de TUe concentreert zich op drie gebieden: Health, Energy en Smart Mobility. Vooral over dat laatste een boel bijgeleerd. Met enkele goeie gesprekken en bevestiging van enkele fundamentele ideeën op de koop toe. (meer…)

De krant vanmorgen: “Crisis leidt tot uitverkoop paarden. De handel in recreatiepaarden ligt plat.” Er staan duizenden paarden op veilingsites, de prijzen van hooi en stro zijn verdubbeld. Als een paard niet wordt verkocht, gaat het naar de slager. En levert dan €400 op. Ik probeer mijn gedachten op orde te krijgen. Natuurlijk weet je dat dit gebeurt, maar het is toch weer schokkend om te lezen. Levende wezens worden jarenlang gebruikt voor het amusement van mensen in maneges of als particuliere rijpaarden. Zonder al te veel emoties. En als “Bruin het niet meer kan trekken” afgedankt en geslacht. Intussen gaan handel en fok gewoon door. Tijdelijk weliswaar op een net wat lager pitje maar toch. Het paard als product, handelswaar, geldmachine. (meer…)

21 augustus

De EU-ministers kwamen uiteindelijk terug van vakantie en sloten een deal om nog meer geld te lenen aan een juist door voortdurende kredietverstrekking tegen hoge rentes financieel ondergraven en gecorrumpeerd Griekenland. In plaats van de Griekse credit cards door te knippen, kregen de Hellenen er nog een stapeltje bij. Da’s volgens de EU gezond financieel beleid. Na weken aandringen kreeg de SP de rest van de Nederlandse oppositie zover dat het kabinet ter verantwoording werd geroepen. Premier Rutte bood zijn excuses aan voor de verwarring over zijn uitleg van de Europese steun aan Griekenland maar kwam er vervolgens weer niet uit, net zomin als de minister van Financiën. Enkele partijen pleitten voor een onafhankelijke toezichthouder op de Europese banken, voor het gemak vergetend dat de Europese Commissie en het Europees Parlement die taak al hadden moeten uitoefenen. Dat zo’n onafhankelijke waakhond niet democratisch gelegitimeerd zou zijn, maakte ondermeer D66 niks uit. Een volksraadpleging over Europees financieel-economisch beleid en de steun aan de Euro hoefde van deze ‘democraten’ ook niet. (meer…)